Zwanger worden. Het ging niet van het
spreekwoordelijke ‘leien dakje’. MANOUK heeft er namelijk ruim zes jaar en 17 vruchtbaarheidsbehandelingen over gedaan. Ze denkt daarom ook dat ze zich extra bewust is van het wonder dat zij op aarde heeft gezet; haar dochtertje Cato. 

Toen haar man het aanbod kreeg om een tijdelijke baan aan te nemen in Dubai, waren zij al jaren bezig met het vruchtbaarheidstraject. Dubai kwam eigenlijk op precies het juiste moment. Want achteraf realiseerde Manouk zich dat zij zich al een tijdje niet meer heel gelukkig voelde. Ze pakten hun spullen in en vertrokken. Even niet werken, ontladen, het warme klimaat, een andere omgeving. Ze kwam tot rust en zette daar de vruchtbaarheidsbehandelingen voort. In Dubai pakten ze dat nét even anders aan dan in Nederland. En na een tijdje wierp deze combinatie van factoren dan ook zijn vruchten af. Ze raakte zwanger van Cato.  

Manouk denkt dan ook dat Cato er niet was geweest als het leven anders was gelopen. 

Manouk

Zwanger worden. Het ging niet van het
spreekwoordelijke ‘leien dakje’. MANOUK heeft er namelijk ruim zes jaar en 17 vruchtbaarheidsbehandelingen over gedaan. Ze denkt daarom ook dat ze zich extra bewust is van het wonder dat zij op aarde heeft gezet; haar dochtertje Cato. 

Toen haar man het aanbod kreeg om een tijdelijke baan aan te nemen in Dubai, waren zij al jaren bezig met het vruchtbaarheidstraject. Dubai kwam eigenlijk op precies het juiste moment. Want achteraf realiseerde Manouk zich dat zij zich al een tijdje niet meer heel gelukkig voelde. Ze pakten hun spullen in en vertrokken. Even niet werken, ontladen, het warme klimaat, een andere omgeving. Ze kwam tot rust en zette daar de vruchtbaarheidsbehandelingen voort. In Dubai pakten ze dat nét even anders aan dan in Nederland. En na een tijdje wierp deze combinatie van factoren dan ook zijn vruchten af. Ze raakte zwanger van Cato.  

Manouk denkt dan ook dat Cato er niet was geweest als het leven anders was gelopen. 

“Na 6 jaar en 17 vruchtbaarheidsbehandelingen vond ik het lastig om meteen op mijn lijf te vertrouwen toen ik zwanger raakte van Cato. Ik ben 5 keer eerder zwanger geweest. Maar die zwangerschappen resulteerden in een  miskraam of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Dus ik vond het moeilijk om erop te vertrouwen dat het nu wél goed zat. Het was heel fijn dat ik vanaf 6 weken zwangerschap al elke twee weken een echo kreeg. Zo werd ik steeds gerustgesteld en ik bouwde langzaam vertrouwen op. Ook de medische ondersteuning die voelde als een soort lijm die de baby binnen hield, deed mijn vertrouwen in een goede afloop groeien. 

De ene dag denk ik: ‘ik ben het helemaal vergeten, dat hele lange zware traject’. Het maakt me allemaal niet meer uit, want ze is er gewoon. Maar de andere dag vind ik toch wél lastig. Het voelt ook ergens jammer dat we hier niet al zes jaar van mogen genieten. En het gevoel dat het niet makkelijk is om dit nog een keer mee te maken. Dat knaagt. Die dingen komen wel omhoog. Maar over het algemeen is het alleen maar mooi. Ik denk ook, maar weet het niet zeker, dat ik misschien nog wel extra dankbaar ben dat ze er is.  Ze is gewoon van ons. Ik ben heel dankbaar. Soms word ik erdoor overvallen. ‘Het is gewoon gelukt!’.

“Na 6 jaar en 17 vruchtbaarheidsbehandelingen
vond ik het moeilijk om op mijn
lijf te vertrouwen.”
 

“Na 6 jaar en 17 vruchtbaarheidsbehandelingen
vond ik het moeilijk om op mijn
lijf te vertrouwen.”
 

"Na 6 jaar en 17 vruchtbaarheidsbehandelingen vond ik het lastig om meteen op mijn lijf te vertrouwen toen ik zwanger raakte van Cato. Ik ben 5 keer eerder zwanger geweest. Maar die zwangerschappen resulteerden in een  miskraam of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Dus ik vond het moeilijk om erop te vertrouwen dat het nu wél goed zat. Het was heel fijn dat ik vanaf 6 weken zwangerschap al elke twee weken een echo kreeg. Zo werd ik steeds gerustgesteld en ik bouwde langzaam vertrouwen op. Ook de medische ondersteuning die voelde als een soort lijm die de baby binnen hield, deed mijn vertrouwen in een goede afloop groeien. 

De ene dag denk ik: 'ik ben het helemaal vergeten, dat hele lange zware traject'. Het maakt me allemaal niet meer uit, want ze is er gewoon. Maar de andere dag vind ik toch wél lastig. Het voelt ook ergens jammer dat we hier niet al zes jaar van mogen genieten. En het gevoel dat het niet makkelijk is om dit nog een keer mee te maken. Dat knaagt. Die dingen komen wel omhoog. Maar over het algemeen is het alleen maar mooi. Ik denk ook, maar weet het niet zeker, dat ik misschien nog wel extra dankbaar ben dat ze er is.  Ze is gewoon van ons. Ik ben heel dankbaar. Soms word ik erdoor overvallen. 'Het is gewoon gelukt!'.

“Soms word ik erdoor overvallen. Het is gewoon gelukt!

“Soms word ik erdoor overvallen. Het is gewoon gelukt”


Over zwangerschap & bevalling

“De zwangerschap ging heel goed. Ik was in het begin wel kotsmisselijk. Eten lukte niet echt en soms kotste ik wel vijf keer op een dag. Maar dat vond ik niet erg want ik dacht er gebeurt écht iets in mijn lijf. Daarna ging dat over. En voelde ik me top fit tot aan de bevalling. Hoewel.. maagzuur hoort erbij natuurlijk.

Ik vond het fijn om zwanger te zijn. Het was heerlijk om te zien dat die buik groeide. De bevalling was ook gewoon prima. Cato is geboren met een spoedkeizersnede. Ze kwam met 38 weken. Ik heb daar een goed gevoel aan overgehouden. Het ging heel snel. Binnen een kwartier was het gebeurd. Voor mij was het fijn dat ze er zo snel was.

Toen de uitgerekende datum dichterbij kwam merkte ik dat ik er écht klaar voor was. Vlak voor de bevalling zijn we nog verhuisd naar een andere woning. Een huis met een tuin. Toen heb ik snel alles afgevinkt. Dat was heel fijn. Ik denk dat dit mijn verkapte nesteldrang was.”


Over zwangerschap & bevalling 

“De zwangerschap ging heel goed. Ik was in het begin wel kotsmisselijk. Eten lukte niet echt en soms kotste ik wel vijf keer op een dag. Maar dat vond ik niet erg want ik dacht er gebeurt écht iets in mijn lijf. Daarna ging dat over. En voelde ik me top fit tot aan de bevalling. Hoewel.. maagzuur hoort erbij natuurlijk.

Ik vond het fijn om zwanger te zijn. Het was heerlijk om te zien dat die buik groeide. De bevalling was ook gewoon prima. Cato is geboren met een spoedkeizersnede. Ze kwam met 38 weken. Ik heb daar een goed gevoel aan overgehouden. Het ging heel snel. Binnen een kwartier was het gebeurd. Voor mij was het fijn dat ze er zo snel was.

Toen de uitgerekende datum dichterbij kwam merkte ik dat ik er écht klaar voor was. Vlak voor de bevalling zijn we nog verhuisd naar een andere woning. Een huis met een tuin. Toen heb ik snel alles afgevinkt. Dat was heel fijn. Ik denk dat dit mijn verkapte nesteldrang was.”

 

“We hebben eigenlijk alles tweedehands aangeschaft. Want alles was voor tijdelijk

 

“We hebben eigenlijk alles tweedehands aangeschaft. Want alles was voor tijdelijk”

 

Hoe hebben jullie dat gedaan met de babyspullen?

“We hebben eigenlijk alles tweedehands aangeschaft. Want alles was voor tijdelijk. Over enkele maanden verhuizen we weer terug naar Nederland.  We hebben wel geïnvesteerd in bijvoorbeeld een goede autostoel en in een goede reisbuggy. Maar verder voor de slaapkamer hebben we alles tweedehands aangeschaft en er niet zo bijzonder lang over nagedacht.  

Wat ik anders zou doen? Nu hebben we een goedkoop Ikea matrasje aangeschaft voor Cato. En achteraf ben ik daar in het begin onzeker over geweest. Ik heb me er zorgen over gemaakt. Is het wel een goed matras?Hier heb je ook niet zo’n aerosleep matrasje. Dus uiteindelijk heb ik hier slapeloze nachten van gehad. Dat zou ik de volgende keer anders aanpakken. Ik zou nu sowieso voor het beste matrasje gaan. 

Ook hebben we in het begin een prijzige kinderwagen aangeschaft. Zoals je in Nederland ook misschien zou doen. Maar hier is het leven anders. Hier hebben ze buggy’s. Dus die grote en prijzige  kinderwagen heb ik drie maanden gebruikt en daarna stond hij te verstoffen in de kast. Het kan hier in de zomer wel 60 graden zijn. Een grote lompe kinderwagen is dan alleen maar gedoe. Dus deze hebben we uiteindelijk ingeruild voor een makkelijke lichtgewicht buggy. Zo eentje die zichzelf opklapt. Zó handig!”

“We hebben eigenlijk alles tweedehands aangeschaft. Want we wisten dat alles wat we nodig zouden hebben voor een korte tijd zou zijn. Over enkele maanden verhuizen we weer terug naar Nederland.  We hebben wel geïnvesteerd in bijvoorbeeld een goede autostoel en in een goede reisbuggy. Maar verder voor de slaapkamer hebben we alles tweedehands aangeschaft en er niet zo bijzonder lang over nagedacht.  

Wat ik anders zou doen? Nu hebben we een goedkoop Ikea matrasje aangeschaft voor Cato. En achteraf ben ik daar in het begin onzeker over geweest. Ik heb me er zorgen over gemaakt. Is het wel een goed matras?Hier heb je ook niet zo’n aerosleep matrasje. Dus uiteindelijk heb ik hier slapeloze nachten van gehad. Dat zou ik de volgende keer anders aanpakken. Ik zou nu sowieso voor het beste matrasje gaan. 

Ook hebben we in het begin een prijzige kinderwagen aangeschaft. Zoals je in Nederland ook misschien zou doen. Maar hier is het leven anders. Hier hebben ze buggy’s. Dus die grote en prijzige  kinderwagen heb ik drie maanden gebruikt en daarna stond hij te verstoffen in de kast. Het kan hier in de zomer wel 60 graden zijn. Een grote lompe kinderwagen is dan alleen maar gedoe. Dus deze hebben we uiteindelijk ingeruild voor een makkelijke lichtgewicht buggy. Zo eentje die zichzelf opklapt. Zó handig!”

Compacte kinderwagens

Hoe is het leven met baby in Dubai?

“In de zomer zitten we heel veel binnen. In de airco. Eigenlijk verplaats je jezelf van airco naar airco. Die echte hete periode duurt van april tot oktober. Heel soms kan je tussendoor even winkelen. In de winter is het hier heerlijk. Dan kan je veel naar buiten en veel doen. Het voelt dan als vakantie. Dat ga ik écht missen. 

Dubai is heel fijn. Maar ik ben ook wel klaar om weer terug te gaan naar de realiteit. De wereld hier lijkt heel anders te zijn dan in Europa. Alles is hier perfect, maakbaar, overdreven eigenlijk. Dat kan heel fijn zijn, maar ik vind het belangrijk dat Cato opgroeit in een normale wereld, een realistischer wereld.

Het is voor mij en haar hier de afgelopen tijd wel ontzettend fijn geweest. We hebben heel veel rust gehad en tijd samen doorgebracht. En er is hier heel veel te doen.  Maar ik vind het belangrijk dat ze weet dat de wereld niet is zoals het hier lijkt te zijn. 

“Alles is hier perfect, maakbaar,
overdreven eigenlijk”

“Alles is hier perfect, maakbaar,
overdreven eigenlijk”

 

Gouden tip?

“Dat het heel snel gaat. Die eerste periode. Geniet tot de max. Hoewel ik realistisch ben. Want niet iedereen zit op die roze wolk. Dat is helaas niet voor iedereen haalbaar. Maar die eerste periode gaat zó bizar snel. Je vergeet ook snel dingen. Ik baal achteraf dat ik de eerste dagen geen filmpjes heb gemaakt. Dat zijn van die tastbare dingen. Dus eigenlijk is mijn tip: heel veel fimpjes maken!”

Manouk

 

Na het interview

Enkele weken na het interview met Manouk komt zij erachter dat zij wederom in verwachting is. De blijdschap slaat toe. En ook het vertrouwen groeit langzaam. Zeker naarmate de eerste echo’s er goed uit zien. Helaas heeft de zwangerschap inmiddels geresulteerd in een miskraam. Manouk en haar man zijn ontzettend verdrietig. Ze realiseren zich temeer dat opnieuw zwanger raken niet vanzelfsprekend is. Dit schrijft zij erover op haar account:

“Ik merk dat ik het makkelijker vind om het weg te stoppen dan het te accepteren. Ik stop het gedurende de dag ver weg, wat maakt dat het er ‘s avonds als het stil is alsnog uitkomt. Bijna elke avond lig ik huilend op bed en kom ik niet in slaap omdat ik zo aan het piekeren ben.

Waarom overkomt ons dit? Waarom kunnen we niet gewoon normaal een kind krijgen zonder alle ellende van hormonen, miskramen, buitenbaarmoederlijke zwangerschappen en noem maar op.

Je was van te voren genetisch getest en helemaal in orde, het hematoom bleek weg te zijn, mijn hormonen waren helemaal in orde, we hebben 3 goede echo’s gehad, waren bijna bij het 2e trimester. En toen, toen werd ik ziek en stopte jouw hartje met kloppen 💔

Had ik het kunnen voorkomen? Had ik je beter kunnen beschermen? Had ik iets anders moeten doen?

Ik weet dat ik het mezelf niet kwalijk kan nemen, maar tering. Wat voelt dit oneerlijk. Wat voelt dit shit en wat is dit pijnlijk.

Er zullen nu vast mensen zijn die denken, joh. Je bent nog jong, je hebt nog zoveel kansen. Was dat maar zo. Wij zijn praktisch gezien onvruchtbaar, hebben hier in Dubai nog 1 kans en gaan over 66 dagen terug naar NL. Hierna is het voor ons klaar. Ik voel dat ik moet rouwen, maar hoe kun je rouwen wanneer je voelt dat je hier eigenlijk geen tijd voor hebt, omdat je “door moet”. En dat er nu ineens zo’n behoorlijke druk op die ene kans komt te liggen vind ik dus gewoon doodeng.”

Heel veel liefs,

Manouk